Carolien Jolles heeft verschillende stiefmoeders geïnterviewd. In het
boek staan tien portretten. Aan het eind van elk portret wordt de situatie
van een jaar na het interview geschetst.
Ik vond de verhalen prettig om te lezen, veel verschillende kanten van
het stiefmoederschap worden in de verhalen belicht. Het zal een
stiefmoeder die worstelt met haar positie zeker opluchten te lezen dat
ze niet de enige is.
Verder vond ik het prettig dat het niet alleen maar kommer en kwel is.
Er zijn natuurlijk ook samengestelde gezinnen waar alles goed verloopt,
waar de problemen die er zijn komen door puberteit of ziekte. Niet
alles is altijd de schuld van de scheiding en het opnieuw partners
krijgen van de ouders.
Het enige dat ik niet prettig vond aan het boek was de manier waarop
de omgeving van de geinterviewden werd omschreven, maar dat is
natuurlijk heel persoonlijk.
Plien